Hallo

Mijn naam hou ik liever anoniem, daarom noem me maar gewoon Zana. Ik ben 17 jaar oud, en ben uit huis geplaatst. Dit is mijn verhaal.

Welkom op een meidengroep.

En toen kwam ik dus op een meidengroep terecht, ik had het telefoontje gehad, me spullen ingepakt en was er klaar voor om weer rondgecommandeerd te worden door mensen die ik niet kende.  

Lees verder...

Roos

Vervolgverhaal op Roos De mooiste en pijnlijkste tijd van m'n leven, tenminste op dat moment. Lees verder...

Mijn verhaal.

Dit is mijn verhaal, ik ben misschien niet zoals de meeste jongeren. Ik woon niet meer bij mijn ouders, ik heb continu te maken met mensen die alles voor me bepalen, vreemde mensen. Lees verder...

Jij.

Midden in de nacht ruzie maken, elkaar vasthouden.
Lachenen, stoeien, schreeuwen, vechten.
Alle dingen die ik niet leuk vond van je verdwenen met je glimlach.
Op een dag liep je me kamer binnen en toen zag ik het pas, je was veranderd.
Ergens in mijn blijdschap met jou, ben ik jou kwijtgeraakt.


Vanaf dat moment wist ik dat dit echte liefde was, want die pijn die ik voelde toen je ons opgaf.
Is niet te beschrijven in woorden, de tranen bleven weg, ik was verdoofd van alle emoties.
En zelfs na alle pijnen, de kwetsende woorden en de leugens.
Zal ik er voor je zijn, na alle tegenliggers die we hebben gehad, is dit te groot om te laten. 


Ik hou van je, nu en morgen.
Ook al heb je soms het gevoel dat niemand te vertrouwen is, kijk verder.
Want ik weet dat je diep in je hart voelt, dat ik er voor je ben.